اوپک پلاس کاهش داوطلبانه ۲٫۲ میلیون بشکه‌ای را تا پایان ۲۰۲۶ تمدید کرد تا از قیمت‌ها دفاع کند

وزیران اوپک پلاس در نشستی مجازی طی آخر هفته توافق کردند کاهش داوطلبانه تولید بلوک به میزان ۲٫۲ میلیون بشکه در روز را تا پایان سال ۲۰۲۶ تمدید کنند؛ طولانی‌ترین تمدید از زمان آغاز هماهنگی سیاست تولید در ائتلاف تولیدکنندگان در سال ۲۰۱۶. این تصمیم که توسط شاهزاده عبدالعزیز بن سلمان، وزیر انرژی عربستان اعلام شد، بازتاب نگرانی فزاینده در ریاض و مسکو است مبنی بر اینکه رشد عرضه خارج از اوپک، به‌ویژه از ایالات متحده، برزیل، گویان و کانادا، در صورت بازگشت شتاب‌زده بشکه‌ها می‌تواند سهم بازار این گروه را فرسوده کند.

این کاهش‌های داوطلبانه که از چارچوب گسترده‌تر سهمیه‌بندی ۳٫۶۶ میلیون بشکه‌ای مهار مازاد اوپک پلاس متمایز است، بر دوش هشت کشور قرار دارد: عربستان سعودی، روسیه، عراق، امارات متحده عربی، کویت، قزاقستان، الجزایر و عمان. عربستان سعودی با ۱ میلیون بشکه در روز بزرگ‌ترین سهم را دارد و تولید خود را نزدیک به ۹ میلیون بشکه در روز، به‌مراتب پایین‌تر از ظرفیت پایدار خود که حدود ۱۲ میلیون بشکه در روز است، نگه می‌دارد. روسیه با وجود تحریم‌های جاری غرب، همچنان به کاهش ۴۷۱ هزار بشکه‌ای پایبند است.

نفت خام برنت در معاملات آغازین روز دوشنبه ۲٫۴۰ دلار جهش کرد و نزدیک به ۷۴٫۸۰ دلار در هر بشکه بسته شد، در حالی که وست تگزاس اینترمدیت (WTI) به ۷۰٫۹۰ دلار رسید. تحلیلگران گلدمن ساکس گفتند این تمدید، فشار نزولی کلیدی را برای نیمه نخست سال ۲۰۲۶ که تقاضای فصلی معمولاً در آن تضعیف می‌شود، برطرف می‌کند. جی‌پی‌مورگان اما هشدار داد که این کاهش‌ها ممکن است صرفاً سهم بازار را به تولیدکنندگان شیل آمریکا منتقل کند؛ تولیدکنندگانی که اداره اطلاعات انرژی آمریکا پیش‌بینی می‌کند تا میانه سال ۲۰۲۶ رکورد ۱۳٫۶ میلیون بشکه در روز را پمپاژ خواهند کرد.

پس‌زمینه سیاسی ظریف است. عربستان سعودی ابرپروژه‌های چشم‌انداز ۲۰۳۰، ازجمله نئوم و کریدور گردشگری دریای سرخ را تأمین مالی می‌کند، در حالی که صندوق بین‌المللی پول قیمت سربه‌سر مالی آن را برای سال ۲۰۲۶، ۹۶ دلار در هر بشکه برآورد کرده است. این شکاف توضیح می‌دهد چرا ریاض دفاع از قیمت را بر حجم اولویت داده است، حتی در حالی که انتقادها از سوی دولت ترامپ در واشنگتن را تحمل می‌کند؛ دولتی که پیش از دور میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ خواستار قیمت‌های پایین‌تر پمپ بنزین شده است.

برای مصرف‌کنندگان آمریکایی، اثر این تصمیم احتمالاً در کوتاه‌مدت خفیف خواهد بود. تولید داخلی پرقدرت، رشد صادرات نفت خام سبک شیرین از ساحل خلیج و دلار قوی، همگی انتقال قیمت از برنت به بنزین آمریکا را تعدیل می‌کنند. داده‌های AAA میانگین ملی را ۳٫۲۱ دلار در هر گالن نشان می‌دهد که تنها اندکی بالاتر از تابستان گذشته است. پالایشگاه‌های ساحل خلیج، ازجمله والرو و ماراتون، همچنان از بشکه‌های سنگین ترش تخفیف‌خورده‌ای که از آسیا منحرف شده‌اند، بهره می‌برند.

با نگاه به آینده، اوپک پلاس بازنگری رسمی کمیته مشترک وزارتی نظارت را برای آوریل ۲۰۲۶ برنامه‌ریزی کرده و به ائتلاف انعطاف داده تا در صورت غافلگیری صعودی تقاضا، کاهش‌ها را به‌تدریج کم کند. تحلیلگران رایستاد اِنرژی انتظار دارند لغو تدریجی از سه‌ماهه سوم آغاز شود، مشروط به بازیابی تقاضای چین و حل مسالمت‌آمیز اختلال‌های کشتیرانی دریای سرخ. تا آن زمان، این گروه روشن ساخته است که دفاع از کف قیمتی نزدیک به ۷۰ دلار برای برنت اولویت عملیاتی است، حتی در حالی که ذخایر جهانی نفت به‌راحتی در محدوده میانگین پنج‌ساله قرار دارند.