جهش بهرهوری حوضه پرمین: تولید رکوردی با وجود کاهش تعداد دکلها تحلیلگران را حیرتزده کرد
بهرهبرداران غرب تگزاس با دکلهایی کمتر از همیشه نفت بیشتری پمپاژ میکنند؛ حفاریهای افقی بلندتر، تکمیلهای مبتنی بر هوش مصنوعی و ادغامها تولید پرمین را از مرز ۶٫۶ میلیون بشکه در روز عبور دادهاند.
حوضه پرمین، میدان نفتی گستردهای که در امتداد غرب تگزاس و جنوبشرقی نیومکزیکو کشیده شده، بار دیگر قواعد بازی نفت شیل آمریکا را بازنویسی میکند. بر اساس جدیدترین گزارش بهرهوری حفاری اداره اطلاعات انرژی آمریکا، این حوضه در ماه مه ۶٫۶۲ میلیون بشکه در روز تولید کرد که رکوردی بیسابقه است، حتی در حالی که تعداد دکلهای فعال به ۲۹۵ کاهش یافت؛ پایینترین سطح از زمان کف دوران همهگیری در سال ۲۰۲۱.
جدایی تعداد دکلها از میزان تولید ناشی از چیزی است که مدیران آن را «موج سوم بهرهوری شیل» مینامند. بهرهبرداران ازجمله اکسونموبیل، شورون، دایاموندبک اِنرژی و پرمین ریسورسز بهطور معمول بخشهای افقی ۱۵ هزار فوتی یا بلندتر حفاری میکنند و برخی چاههای حوضه میدلند از ۲۰ هزار فوت فراتر میروند. بر اساس دادههای Enverus، طراحیهای تکمیل سایمولفرک و تریمولفرک، که در آنها چندین چاه همزمان تحریک میشوند، زمانهای تکمیل را طی سه سال گذشته نزدیک به ۴۰ درصد فشرده کرده است.
ادغامها این روند را شتاب میبخشند. خرید ۶۴ میلیارد دلاری پایونیر نچرال ریسورسز توسط اکسونموبیل که در سال ۲۰۲۴ نهایی شد، به این اَبَرشرکت بیش از ۱٫۴ میلیون جریب خالص در حوضه میدلند و مسیری روشن برای رساندن تولید پرمین به ۲٫۳ میلیون بشکه در روز تا سال ۲۰۲۷ داد. خرید هِس توسط شورون اوایل امسال نهایی شد، در حالی که پیوند دایاموندبک با اندیور بزرگترین تولیدکننده خالصمحورِ پرمین را پدید آورد. با ترازنامههای قویتر و ذخایر بزرگتر، بازیگران غالب میتوانند مکانهای حفاری را درجهبندی کنند و از اراضی حاشیهای دست بکشند.
هوش مصنوعی نیز از یک اصطلاح پرزرقوبرق به سود واقعی بدل شده است. هالیبرتون و SLB اکنون سکوهای یادگیری ماشین ارائه میدهند که فاصلهگذاری مراحل، بارگذاری پروپانت و زمانبندی پمپاژ را در لحظه بهینه میکنند. پرمین ریسورسز گزارش داد تکمیلهای بهکمک هوش مصنوعی در سهماهه نخست، ۸ درصد به برآورد بازیافت نهایی چاههای حوضه دلاور آن افزود و در همان حال زمان غیرمولد را یکسوم کاهش داد. چنین دستاوردهایی همین پنج سال پیش که شیل بهطور گسترده کسبوکاری پرافتوخیز و سرمایهبر تلقی میشد، تصورناپذیر بود.
با این حال، این جهش پرسشهای ناخوشایندی را برای اوپک پلاس و برای خودِ شیل مطرح میکند. آژانس بینالمللی انرژی پیشبینی میکند تولید مایعات آمریکا در سال ۲۰۲۶ به ۲۲٫۳ میلیون بشکه در روز صعود کند؛ افزایشی که بیشتر رشد تقاضایی را که این آژانس از آسیای نوظهور انتظار دارد، جذب خواهد کرد. در همین حال، محدودیتهای انتقال، بهویژه برای گاز طبیعی همراه با تولید نفت، قیمتهای هاب واها را برای بازههایی از سال به قلمرو منفی میراند؛ نشانهای از اینکه زیرساخت میاندستی همگام پیش نرفته است.
فعلاً، والاستریت به این انضباط پاداش میدهد. بازده جریان نقدی آزاد در میان شرکتهای مستقل پرمینمحور در سهماهه نخست بهطور میانگین ۱۱ درصد بود و بازخرید سهام بهعلاوه سود سهام حدود ۷۰ درصد از جریان نقدی عملیاتی را میبلعد. اینکه این حوضه بتواند با تحلیل رفتن اراضی درجهیک، دستاوردهای بهرهوری را حفظ کند یا نه، پرسشی باز است. اما برای سال ۲۰۲۶، پیام غرب تگزاس صریح است: دکلهای کمتر، تکمیلهای هوشمندتر و بشکههایی بیش از هر زمان که به سمت ساحل خلیج روانه میشوند.
