آمریکا در سال ۲۰۲۶ با رسیدن پلاکماینز به ظرفیت کامل، قطر را پشت سر میگذارد و بزرگترین صادرکننده LNG جهان میشود
تأسیسات پلاکماینز ونچر گلوبال آخرین ردیفها را به مدار تولید میآورد و ظرفیت کل مایعسازی آمریکا را از ۱۳۰ میلیارد مترمکعب فراتر میبرد و آمریکا را به رهبر بیچونوچرای تجارت جهانی گاز بدل میکند.
ایالات متحده در مسیر پیشی گرفتن از قطر بهعنوان بزرگترین صادرکننده گاز طبیعی مایع (LNG) جهان در سال ۲۰۲۶ قرار دارد؛ چرخشی ساختاری که جدیدترین چشمانداز کوتاهمدت انرژی اداره اطلاعات انرژی آن را تأیید میکند. ظرفیت کل صادرات آمریکا، بهمحض رسیدن تأسیسات LNG پلاکماینز ونچر گلوبال در لوئیزیانا به ظرفیت اسمی کامل خود در اواخر امسال، از ۲۴ میلیارد فوت مکعب در روز، معادل حدود ۱۸۰ میلیون تن در سال، فراتر خواهد رفت.
پلاکماینز که در رود میسیسیپی پاییندست نیواورلئان واقع شده، سریعترین پروژه بزرگ LNG در تاریخ صنعت از نظر تکمیل ساخت بوده است. ونچر گلوبال آمادهسازی محل را در سال ۲۰۲۲ آغاز کرد و نخستین محموله خود را در اواخر سال ۲۰۲۴ از ردیفهای اولیه ارسال کرد. آخرین بلوکهای ماژولار مایعسازی که هر یک ظرفیت حدود ۱٫۴ میلیون تن در سال دارند، اکنون در مرحله راهاندازیاند و ظرفیت کل پلاکماینز را به ۲۷٫۲ میلیون تن در سال میرسانند. ونچر گلوبال بهتنهایی، همراه با کالکاسیو پس، پروژه پیشین این شرکت، بیش از ۲۰ درصد از ظرفیت صادرات LNG آمریکا را در اختیار دارد.
صعود آمریکا بازتاب چیزی بیش از یک پروژه واحد است. چنیر اِنرژی همچنان سابین پس و کورپوس کریستی را با بهرهوری نزدیک به ۱۰۰ درصد بهرهبرداری میکند، در حالی که قرار است توسعههایی ازجمله کورپوس کریستی مرحله ۳ و ریو گرانده LNG در جنوب تگزاس بهترتیب در سالهای ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ ارسال را آغاز کنند. رویهمرفته، پروژههای در دست ساخت یا تأمین مالیشده کامل، ظرفیت آمریکا را تا سال ۲۰۲۸ به حدود ۲۰۰ میلیون تن در سال، دو برابر مبنای سال ۲۰۲۲، خواهند رساند.
قطر که مدتهاست معیار LNG کمهزینه است، بیکار ننشسته است. توسعه میدان شمالی قطراِنرژی تا سال ۲۰۲۷، ۳۲ میلیون تن به ظرفیت خواهد افزود، اما زمانبندی به این معناست که ایالات متحده دستکم برای یک سال، و در صورت لغزش برنامههای قطر احتمالاً بیشتر، عنوان صادرکننده نخست را در اختیار خواهد داشت. استرالیا، ستون سوم بازار جهانی LNG، با اولویت دادن توسعهدهندگان به حفظ تولید بهجای ساختوسازهای نوین، شاهد رکود ظرفیت بوده است.
تقاضای اروپا محرک کلیدی رشد صادرات آمریکا بوده است. از زمان قطع گاز خط لوله روسیه در سال ۲۰۲۲، اتحادیه اروپا سالانه میان ۵۰ تا ۶۰ میلیون تن LNG آمریکا وارد کرده که آلمان، فرانسه و هلند بزرگترین خریداران آن بودهاند. شرکتهای برق آسیایی، بهویژه جِرا (JERA) ژاپن و کوگاس (KOGAS) کره جنوبی، در حال تنوعبخشی و فاصله گرفتن از قراردادهای بلندمدت قطریاند و قراردادهای خرید تضمینی ۲۰ ساله با تأمینکنندگان آمریکایی، اغلب شاخصبندیشده به هنری هاب بهجای برنت، امضا میکنند.
پیامدهای ژئوپلیتیک چشمگیر است. دیپلماسی LNG آمریکا که دولت ترامپ بهعنوان بخشی از دستور کار سلطه انرژی از آن حمایت میکند، به واشنگتن در مذاکرات تجاری با بروکسل، توکیو و سئول اهرم فشار میدهد. این دولت دسترسی به LNG را به تعهدات مربوط به تعرفهها، مخارج دفاعی و همکاری فناورانه گره زده است. در همان حال، گروههای زیستمحیطی و برخی قانونگذاران دموکرات در برابر تأییدهای بیشتر صادرات مقاومت میکنند و به انتشار متان و تثبیت زیرساخت فسیلی استناد میکنند.
فعلاً، مسیر روشن است. ایالات متحده که نخستین محموله LNG خود را در سال ۲۰۱۶ صادر کرد، در کمتر از یک دهه به سنگبنای بازار جهانی گاز بدل شده است.
